Alhamdulillah, hari ke hari anak-anak semakin membesar dan semakin petah bercakap. Kadang-kadang memang tak terlayan.. tapi layan je lah. Pagi ini, 'Alawi macam pagi-pagi sebelumnya semangat nak ke sekolah. Tambah-tambah bila dia tahu kami dah daftarkan dia di sekolah kebangsaan depan rumah ni. Siap request nak pergi sekolah naik basikal. Erk? (Jangan sampai masa dia tak nak masuk kelas sudahhhhh.. ahhahahah).
Dulu, 'Alawi ada kawan rapat (sangat rapat) di nursery. Main berdua, ke sana berdua, ke sini berdua (ikut macam pengasuh nursery cakap lah).. Bila dia masuk PASTI 5 Tahun, kawannya tu juga masuk PASTI 5 Tahun.. kira saya lega juga, di sekolah dia ada kawan. Walaupun 'Alawi nangis masa dia kena masuk PASTI, tapi saya tahu dia ada kawan.. kira tak risau mana nak tinggal. Nangis-nangis pun, dah lama sikit dia ok.
Saya pernah cerita di entry ini, betapa bila dia dipisahkan dengan kawannya, ada kesan pada 'Alawi. Bila jumpa cikgunya untuk ambil buku laporan setengah tahun, cikgunya juga mengadu pada saya 'Alawi asyik nak berdua dengan kawannya. Lama-lama, saya risau juga sebab menyedari yang mereka tak mungkin akan satu sekolah masa sekolah rendah nanti. Risau nanti si 'Alawi tak boleh nak kawan dengan orang lain. Risau nanti dia sorang-sorang, risau tu risau ni.. hehhehe (biasalah.. omak eh memang lebih-lebih sikit). Saya cuba cakap slow-slow.. kata 'Alawi kawanlah dengan kawan lain.. duduklah dengan orang lain sama.. dia diam je.
Masa sibuk-sibuk pendaftaran semula PASTI 6 Tahun, ayah kawannya tu cakap dengan en suami, anaknya ni tak akan sekolah situ lagi. Dia akan sekolah TADIKA KEMAS di kampung. Mula-mula dengar.. alamak.. mesti 'Alawi takut nanti. Tapi fikir sekali lagi, Alhamdulillah.. saya pasti, ada hikmahnya. Lagipun Aisyah nanti akan masuk sekolah. Jadi, sepanjang cuti sekolah sesekala saya ingatkan 'Alawi yang kawannya nanti dah tak ada, dia kena kawan dengan orang-orang lain.. bila dah banyak kali ingatkan 'Alawi jawab..
"Alawi tau lah Ummi.. cikgu kat nursery pun cakap. 'Alawi taulah.." (hahahha.. boring dia)
Kini (Pagi tadi)
'Alawi: Bestnya Ummi.. nak sekolah depan ni.
Saya: Hahah.. sabar.. lambat lagi..
'Alawi: Nanti 'Alawi nak naik basikal tau Ummi.
Saya: Eh.. baru-baru tak boleh lagi.. biar Ummi ambik dulu.
'Alawi: Habis basikal kat rumah tu nak buat apa?
Saya: Main-main je dulu. 'Alawi nanti kat sekolah dapat kawan baru yer..
'Alawi: Takperlah Ummi.. 'Alawi taulah.. nanti 'Alawi cari kawan baru.. 'Alawi suka ramai kawan.. Kat PASTI pun 'Alawi kawan semua orang. Main ngan kawan-kawan..
Saya: Besar dah anak Ummi.. pandai pun.. Alhamdulillah..
Alhamdulillah.. bila kawan rapatnya tak ada, boleh pun dia berdikari. Ummi je yang gabra lelebih. Siapa tak cuak, anak sulung saya ni pemalu orangnya, penangis pun iyer, penakut pun juga heheheh.. tapi makin dia membesar, makin positif sikapnya. Mula-mula tu biasalah, apa sangat nak expect keberanian dia naik mendadak kan.. tapi harap-harap nanti semuanya baik. Cukup dia tak kena buli pun Alhamdulillah..
4 comments:
nampak sgt umi ni risau yg tak bertempat...ahahah...alawi anak lelaki, hhehe..mesti kuat nya..:)
dont under estimate kebolehan die tau..hheehe
mau tak risau.. 'alawi fragile hatinya.. keh..keh..
betullah far, anak2 ni kita tak boleh underestimate.. dia punya kebolehan tak terjangkau akal.
This post has been removed by the author.
This post has been removed by the author.
Post a Comment